HET passiespel, Valkenswaard

Teksten en publicaties van 2009

Welkom op deze website

Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal:

Dit jaar,

via home

Passiespel    2009

                                                                                                              Door Jan Vosters (Verteller)

                                                                                                              voorheen-hoofd der school

 

Als kind mocht ik met mijn moeder naar het passiespel in het Limburgse Tegelen.

Een geweldige belevenis.

Het passieverhaal werd daar om de 5 jaar uitgebeeld.

Het hele plaatsje leefde mee.

Alle spelers kwamen, zo werd verteld, uit Tegelen zelf.

Geen beroepsacteurs, maar gewone mensen die het een hele eer vonden om het lijdensverhaal uit te beelden.

Mannelijke hoofdrolspelers lieten hun baard staan en hun haren waren iets langer dan men in die tijd gewend was.

De rol van Maria spelen was een hele eer.

Ook de rollen van Jezus en andere hoofdfiguren waren zeer gewild.

En die van Judas?

In die tijd een niet zo populaire rol. Er was een beetje medelijden met de man die Judas uitbeeldde.

Elke keer als in Tegelen het passiespel opgevoerd werd stroomden de mensen van alle kanten toe. In 2010 is de volgende editie.

 

Ook in Valkenswaard wordt het passiespel uitgebeeld.

Geen volwassen acteurs maar kinderen die met heel veel inzet het verhaal spelen en zingen.

Ja, ook zingen.

Kinderen van nu brengen het lijdensverhaal in de vorm van een musical.

De dames Karin Lankveld en Margo van Ooijen zijn erin geslaagd een voor kinderen begrijpelijk script te maken. Geen moeilijke woorden. Passende liederen.

De rol van Judas wordt goed uitgebeeld.

Het is een apostel die zich vergist heeft en eigenlijk spijt heeft van wat hij Jezus aangedaan heeft.

 

Ik heb enkele repetities meegemaakt en het valt mij op hoe gemotiveerd de kinderen met hun rol bezig zijn. Met hoeveel inzet er wordt gezongen.

Ik heb waardering voor Karin en Margo.

Voor de 12e keer tekenen zij voor de regie.

Zij stralen alle rust uit en zeggen: “Geen paniek. Alles komt goed.”

Ze stellen kinderen op hun gemak, geven aanwijzingen en weten gewoon dat op Goede Vrijdag het passiespel met volle overgave gespeeld en gezongen wordt.

 

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het passiespel in de Antoniuskerk al heel wat jaren aan me voorbij heb laten gaan.

Ik besef nu wat ik gemist heb. Daar komt dus nu verandering in.

 

In de tijd dat ik nog aan school verbonden was heb ik vaak het lijdensverhaal verteld en passende liederen met de kinderen gezongen.

Na mijn schoolloopbaan nam ik een beetje afstand van kerk en school.

Maar toen enkele jaren geleden mijn kleinkinderen op school zaten en er gevraagd werd of er mogelijk opa’s waren die een verhaal wilden voorlezen of vertellen, heb ik mij meteen aangemeld.

“Een goei duif komt hendig terug”, zei een oud-leerling.

Of ik dat ben is natuurlijk discutabel.

 

Zo werd ik opa Jan die in de onderbouw verhaaltjes kwam vertellen en in de kersttijd herder Jan mocht zijn.

De kinderen zeiden “hoi” als ik kwam en ik voelde me weer helemaal thuis in de klas.

Toen kwam er een telefoontje:

“Dit jaar wordt er in de Antoniuskerk door de jeugd weer het passiespel opgevoerd.

Voor het spel en het koor zijn al voldoende kinderen.

Maar we hebben nog geen verteller. Mogen we een beroep op je doen?” 

 

Ik heb –ja- gezegd,  enkele repetities gevolgd en heb respect gekregen voor de kinderen,

de regisseurs en al die anderen die meewerken aan dit passiespel.

Ook voor de ouders, opa’s en oma’s die de kinderen die meespelen en zingen, naar de repetitieplaats brengen.

Zelfs enkele jongelui die enige jaren geleden heel enthousiast meespeelden en zongen, en nu al op de middelbare school zitten, komen even kijken hoe het gaat en zijn straks behulpzaam  bij het bouwen van het decor en de uitvoering.

Een teken dat het spel aanslaat.

 

Wat denkt u?

Zou het passiespel iets voor u zijn om bij te wonen?  Moet u wel gaan kijken?

U moet natuurlijk niets. Maar ik denk dat u met een voldaan gevoel naar huis gaat als u het spel gezien hebt.

Of u nou jong bent of al wat ouder, u zult geraakt worden door het spel en zang van de kinderen.

Het zijn natuurlijk geen professionals die acteren en zingen.

Maar hun enthousiasme wordt beloond als ook u op Goede Vrijdag in de Antoniuskerk aanwezig bent.

Echt, ze verdienen het.

 

Jan Vosters

Maart 2009

Het passiespel 2009 is weer voorbij.

                                                                                                                                    Door Margo van Ooijen en Karin Lankveld

 

Het is weer voorbij, het passiespel 2009 is gespeeld.

Nu komt er even een periode van rust.

Maar we kijken met ontzettend veel plezier en voldoening terug naar afgelopen maanden.

Na een jaar van afwezigheid hebben we met 40 kinderen (waarvan 22 nieuwelingen) het spel weer kunnen spelen. Het was hard werken dit jaar met zoveel nieuwe kinderen en in totaal maar 13 oefenuren!!!!

Maar we hadden het geluk dat het dit jaar een hele leuke groep was om mee te werken. En ze hebben het geweldig goed gedaan!!!!!!!!

Het zijn allemaal kinderen van verschillende leeftijden………..

van verschillende scholen………………..

kinderen die wel anderen kenden………..

kinderen die niemand kenden……..

en,  om dan als één groep zoiets moois neer te zetten…….!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wij zijn apetrots op hun.

We hopen het volgend jaar ook weer veel kinderen terug te zien.

Ook hopen wij weer een beroep te mogen doen op onze “hulptroepen” !

Want zonder hen was het niet mogelijk geweest om het spel op te voeren.

Duizendmaal dank!!!

 

Margo en Karin

8 mei 2009

 

Waar ben ik nu weer aan begonnen.

                                                                                                                                               Door Maria Elshof

 

Toen ik vorig jaar gevraagd werd om deel te nemen aan de pr-groep, dacht ik: “Waar ben ik nu weer aan begonnen”.

Maar naar verloop van tijd werd me duidelijk dat het best interessant is. Met andere woorden, ik heb er best veel van geleerd. Het e-mail gebeuren op zich, het contact opnemen met de kranten en bellen om een interview geregeld te krijgen of een foto en stukje in de diverse kranten. Het was best spannend. Hoe ziet het stukje eruit en zullen ze wel iets plaatsen.

Maar het heeft gewerkt, de stukjes verschenen, de kerk zat vol, de kinderen waren enthousiast en daarbovenop kregen we ook nog de complimenten van de mensen van het Passiespel uit Tegelen.

Volgend jaar gaan we er weer voor, de eerste aanzet is inmiddels weer gemaakt.

Groetjes aan iedereen,

Maria Elshof

Mei 2009

 

Het Passiespel, indrukwekkend.

                                                                                                       Door Marylise Coppens

 

Ik vind het  heel erg leuk dat ik vorig jaar gevraagd werd deel uit te gaan maken van de nieuwe werkgroep Het Passiespel. De jaren ervoor  was ik wel al behulpzaam op Goede Vrijdag als het spel opgevoerd werd in de Antoniuskerk, maar vanaf  het afgelopen jaar voel ik me nog meer betrokken bij het spel. Samen met een groep enthousiaste dames starten we in mei met de eerste vergaderingen voor het nieuwe jaar. Het maken en verspreiden van flyers en posters, werving van de acteur(tje)s en promotie voor de uitvoering. Soms ook nog wat assisteren als er op vrijdagavond in de kerk geoefend wordt. En dan op de dag van de uitvoering de kinderen meehelpen met aankleden en zorgen dat alles tip top in orde is voordat het tijd is om de uitvoering te beginnen. Kortom het Passiespel maakt nog steeds bijzonder veel indruk op mij en ik vind het onzettend leuk om daaraan mijn steentje bij te dragen.

 

Marylise Coppens.

Mei 2009