HET passiespel, Valkenswaard

Teksten en publicaties van 2012

Welkom op deze website

Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal:

Dit jaar,

via home

Bedankt!

 

Het Passiespel doen wij niet alleen. Denk aan de acteurs en vrijwilligers.

Voor deze 15e editie kregen wij hulp van:

Dennie van Asten, Corine van Asten, Anita Brouwer , Chanouk Bullens , Dennis Bullens, Gert-Jan Bullens, Wilco Bullens, Gerard Coppens, Marylise Coppens, Wilma Dekkers, Eline Elshof, Maria Elshof, ESL, Jan de Greef, Jack Heesterbeek, Dorien Hendriks, Ellen Huiskes, Theo Janssen, Arianne Jeurissen, Toon van Lankveld, Eric van Ooijen, Gerrit van Ooijen, Arianne Schekkerman, Stephanie Smit, Nicolette Smolders, Judith Verhappen, Hans Verhappen, Jan Vosters en Margot Zwegers.


Maar natuurlijk willen wij op deze plek ook nog al die anderen bedanken die 15 jaar Passiespel op

wat voor manier dan ook

mede hebben mogelijk

gemaakt.

Bedankt allemaal!

Karin en Margo

Passiespel 2012

 

Een mijlpaal mag je het wel noemen. Het passiespel wordt voor de 15e maal in de Antoniuskerk opgevoerd.

Toch wel uniek. Ieder jaar een volle kerk.

Voor deze tijd van snelle producties een hele prestatie. In termen van kijkcijfers een hoge score. Alom waardering voor jongens en meisjes tussen de 5 en 14 jaar die door spel en muziek, jong en oud weten te boeien.

Alom ook waardering voor de meer dan 30 vrijwilligers die het mogelijk maken dat een eigentijds passiespel tot leven komt.

 

Is het vreemd dat juist een passiespel zoveel mensen boeit? Dat al 15 jaar lang jongeren het opbrengen om maandenlang teksten en liederen in te studeren en een fascinerend muzikaal spel opvoeren? Dat ieder jaar zoveel mensen de weg naar de kerk weten te vinden om geboeid te worden door jongeren?

Het gaat toch over Jezus die zo’n 2000 jaar geleden opkomt voor de minderbedeelden,  een hekel heeft aan huichelaars, maar als het erop aankomt  in de steek  wordt gelaten door zijn vrienden. Om op Goede Vrijdag te zeggen: “Vergeef het hun, ze weten niet wat ze doen.”

 

Boeit dat mensen van nu nog? Ja, als het verhaal van toen een eigentijds gezicht krijgt.

 

Zo’n 15 jaar geleden stonden Margo van Ooijen en Karin van Lankveld aan de basis van dit passiespel. Margo had ervaring in het leiden van een kinderkoor, Karin verstond de kunst om voor kinderen (en volwassenen) in een begrijpelijke taal het lijdensverhaal  te verwoorden.

Samen ontwierpen ze een soort musical waarin het aloude verhaal gestalte kreeg.

Het sloeg aan bij de kinderen én bij de mensen die geïnteresseerd waren in een eigentijds passiespel.

 Aan het orgel Jac van Dijk. Hij begeleidde jarenlang de kinderen heel bekwaam bij het zingen van de liederen. Helaas overleed hij plotseling in 2009.

Margo en Karin krijgen de laatste jaren veel steun van Maria Elshof die coördinerend werk verricht en contacten onderhoudt met de pers en van Dorien Hendriks en Wilma Dekkers die allerlei taken uit handen nemen en ieder jaar weer zorgen voor de make-up.

 

In de loop van de jaren hebben heel wat kinderen meegedaan aan het spel.

Ze komen veelal heel jong, groeien op met het spel en nemen als ze 15 zijn met weemoed afscheid van de groep. Sommigen komen dan een paar jaar later terug om hun ervaring over te dragen aan de jongeren.

Zo is Judith Verhappen, als kind vertrouwd geraakt met het spel en de muziek, nu een vaste kracht geworden en een gewaardeerd medewerkster van Karin en Margo.

 

Ieder jaar verlaten dus een paar kinderen de groep, maar er is ook weer aanwas.

Veelal aangetrokken door het enthousiasme van de kinderen die al meedoen.

Of aangemoedigd door ouders die het spel hebben gezien en weten dat het ook iets voor hun kind is.

 

Ik denk dat de eenvoud van het spel,  plezier hebben in het samen zingen,

het verkleed optreden, het applaus van een volle kerk , een grote rol spelen bij de beslissing om diverse jaren mee te doen aan dit passiespel.

 

Gaat er nooit wat fout?

Tja, ook al heb je nog zo goed geoefend, als je dan als kind optreedt voor een volle kerk

dan kan de spanning wel eens te groot worden. Maar mag het?

Ze doen hun best en in de opwinding kan best wel eens iets vergeten worden.

U zult er weinig van merken.

Karin en Margo vangen het allemaal op.

Bovendien zingen ze in het openingslied: En gaat er soms wat fout, moedig ons dan aan!

 

De kinderen zetten elk jaar een goede prestatie neer. Ze hebben echt zin in het spelen en zingen. Elk kind mag meedoen en elk kind telt mee. Je hebt er echte talentjes tussen.

Anderen groeien in hun rol. Ze gaan ervoor om het zo goed mogelijk te doen en ze boeken resultaten. Zingen in het koor is wel wat gemakkelijker dan om als solist of soliste

op te treden. Een beetje spanning mag er zijn. Leren ze ook van.

Gelukkig geen huilende kinderen omdat ze afgewezen zijn.

Geen opgefokte toestanden. Aan kijkcijfers doen we niet. Geen geplette kinderzieltjes en teleurgestelde ouders. Wel kinderen die genieten van een welverdiend applaus.

Ouders, opa’s en oma’s, die stilletjes toch wel trots zijn op hun kroost.

 

Ik heb veel bewondering voor Karin, Margo en Judith.

Bewondering voor hun kundigheid en het grote geduld dat zij elke week opbrengen om

kinderen bij de les te houden.

Repeteren op het einde van de dag als eigenlijk het weekend al is begonnen, valt ook niet mee. Dan zijn kinderen toch iets minder geconcentreerd dan anders. Er is niets nieuws onder de zon.

Maar de regisseuses weten precies hoe ze met kinderen moeten omgaan.

Altijd een vriendelijke opmerking en als het moet even doorzetten.

Soms denk ik bij de repetities: Als dat allemaal maar op tijd ingestudeerd is.

Maar Karin en Margo weten dat het allemaal goed komt. Geen paniek, het is elk jaar nog gelukt.

 

Ook dit jaar mogen we rekenen op kundige muzikale begeleiding van de kinderen.

Eline Elshof bespeelt het keyboard, Margot Zwegers speelt dwarsfluit, Jack Heesterbeek bespeelt de gitaar en Jan de Greef het slagwerk.

 

Op Palmzondag is de generale repetitie.

Spannend. Dan is ieder voorzien van passende kleding, is het decor opgebouwd, de geluidsinstallatie geïnstalleerd. Worden foto’s gemaakt.

 

Dan is het echt.

Dan zijn er de marktlieden, de inwoners, de robuuste Romeinse soldaten, de priesters,

Pilatus, Herodus, de hofdames, Jezus en de apostelen.

 

Is het spel alleen voor kinderen bedoeld?

Kinderen komen wel op de eerste plaats.

Maar er zijn heel wat jongeren en ouderen die elk jaar met heel veel voldoening het passiespel volgen. Zelfs mensen die al jaren geleden uit Valkenswaard zijn vertrokken, komen speciaal voor dit spel weer terug. Voor alle medewerkenden toch een groot compliment.

 

Het spel blijft verrassen.

Bijna ieder jaar worden kleine delen aangepast en wordt getracht om het spel boeiend te houden. Als verteller mag ik een steentje bijdragen. Met heel veel plezier.

Maar er zijn er meer die het spel een warm hart toedragen.

 

We hopen dat u in de gelegenheid bent om ook dit jaar het passiespel te beleven.

Er wordt flink gerepeteerd om ook het 15e passiespel tot een succes te maken.

 

Van harte welkom.   Er wordt geen entreegeld verlangd.

 

Uitvoering:

Goede Vrijdag 6 april 2012

19.30 uur in de Antoniuskerk

in Valkenswaard

 

 

(In 2013 is de uitvoering op vrijdag 29 maart)

 

Jan Vosters, verteller passiespel

 

Vijftien jaar vertedering;

Passiespel viert derde lustrum

 

Door Adrie Vlasblom, gepubliceerd in “De Uitstraling” jaargang 2 week 4 2012.

 

Al vijftien jaar lang wordt jaarlijks op Goede Vrijdag het Passiepsel in de Antoniuskerk opgevoerd

door kinderen vanaf  zes jaar. Daarmee zorgen zij steeds weer voor een kleurrijk en vertederend

schouwspel dat zij met ontroerende passie spelen. In dit jubileumjaar wordt het Passiespel voor

de vijftiende keer gespeeld onder de bezielende leiding van de beide initiatiefnemers

Karin van Lankveld en Margo van Ooijen.

We staan even stil bij deze mijlpaal en doen dat met Margo van Ooijen, dirigent, en Maria van Elshof, de pr-vrouw.

 

Ontstaan en sponsors

Als dirigent van het kinderkoor van de Antoniuskerk leerde Margo van Ooijen, Karin van Lankveld kennen. Karin verzorgde

 - als voormalig kleuterleidster - gezinsvieringen in de kerk.

"Karin verzorgde het kerstspel en wilde ook met Pasen iets organiseren", begint Margo van Ooijen. "Pastoor Van de Vrande was
meteen enthousiast. Karin schreef de teksten en baseerde zich, wat de verhaallijn betreft, op de musical 'Jesus Christ Superstar'.

Ik bezat als dirigent een repertoire liedjes - waaronder die van Elly en Rikkert - waarvan Karin de teksten herschreef.

We begonnen enthousiast, maar hadden zeker niet de intentie dit vijftien jaar te doen."

In 1996 werd het Passiespel voor het eerst gespeeld. Ongeveer driehonderd kinderen moeten in die vijftien jaar meegewerkt hebben. Nu helpen die kinderen vaak weer mee in de organisatie. Margo herinnert zich met plezier de eerste koning Herodus die door Sjors Aarts gespeeld werd. "Het was een rol die hem op het lijf geschreven stond. Hij had een prachtige houding en zette een mooie Herodus neer. Ook zijn zusje Manon speelde mee." Sjors schrijft vanuit Australië: "Ik heb drie jaar Herodus gespeeld en vond het superleuk omdat er altijd drie vrouwelijke bediendes om me heen zaten, terwijl ik lui in een stoel mocht zitten. Daar het destijds mijn grootste droom was om zanger te worden, was het superstoer dat ik solo mocht zingen!" Tientallen ouders en vrijwilligers verrichtten in die jaren hand- en spandiensten zoals het decor verzorgen, kleding naaien, kinderen aankleden en schminken en het maken van brood- en fruithapjes. Soms werden ze gesponsord. Het Valkenswaards Operette Gezelschap leende attributen uit en van de Brabantse Dag kregen ze kleding. 'De Gewone Jongens' ontwierp het logo en het uithangbord werd door Gerard Coppens vervaardigd. Het drukwerk en de posters werden en worden door de parochie betaald. Andere kosten hoopt de organisatie te kunnen betalen via de vrijwillige donaties. "Nu zijn we nog op zoek naar borstbeelden van tempex", vertelt Maria.

"Tevens zoeken we in dit jubileumjaar sponsors voor het maken van een speciaal programmaboekje waarin alle kinderen, met foto en een stukje zelfgeschreven tekst, zichzelf voorstellen en uitleggen waarom ze meedoen. Geïnteresseerden kunnen zich melden op telefoonnummer: 040-2041373."

 

Doorstart

Het elfde jaar viel wegens omstandigheden uit. Na dat jaar werd onderzocht of er voldoende draagkracht was om een doorstart te maken. Er werd een werkgroep in het leven geroepen waarin Maria Elshof, Wilma Dekkers, Dorien Hendriks en Marylise Coppens zitting namen om de werkzaamheden te coördineren en te ondersteunen.

Deze doorstart zorgde ervoor dat nu het jubileumjaar gevierd kan

worden. "Ondanks het dertiende jaar, dat een ongeluksjaar was",

vertelt Margo. "Onze vaste dirigent Jacques van Dijk overleed en

het ophangbord dat aan de kerk hing, woei eraf en brak in stukken.

Maar elk jaar gebeuren er grappige dingen", gaat Margo verder.

"Een soldaatje vergeet in zijn overgave helemaal dat hij mee moet

lopen of een kind valt pardoes van zijn krukje. Het ergste", vertelt ze lachend, "was dat wij vergaten tegen de kinderen te vertellen dat we stoom over de Olijfberg zouden laten waaien als de apostelen daar lagen te slapen. Op het moment dat er mist ontstond, schrokken alle kinderen op. En we hadden ooit een zesjarig meisje dat het zo spannend vond, dat ze bijna haar tekstboekje opat. Nu zingt ze solo." Zowel Margo als Maria blijft enthousiast. "We hebben leuke groepen, de sfeer is goed en we maken veel grapjes. Soms is het wat moeilijker, maar na vijftien jaar is het nog steeds een feest om met de kinderen te werken. Elk kind heeft iets speciaals en de diversiteit aan kinderen, die van verschillende basisscholen komen, maakt het enorm boeiend. Uiteindelijk vormen we één saamhorige groep. Samen zetten we een mooi, groot geheel neer dat nog jaarlijks groeit. Dat geeft zoveel voldoening! En het enthousiasme van de kinderen houdt het leuk."

 

Repeteren

Vanaf januari wordt er druk gerepeteerd. Er is een vaste kern

kinderen die jaarlijks meespeelt. De beginnelingen doen mee als

figurant en krijgen in latere jaren een heuse rol met tekst. De

tekst is zo geschreven dat alle kinderen voortdurend op het

podium staan. Veel kinderen hebben een stukje tekst. soms

weinig, soms zeggen ze iets in groepsverband. Zo leren ze het

langzaam. Mochten ze ooit tekst kwijt zijn, dan wordt dat door

de begeleiders opgevangen zodat het veilig voelt voor hen. Elk

kind dat zich opgeeft - iedereen mag meedoen - mag twee

keuzes opgeven. Welke rol willen ze het liefste spelen? "We

kijken wel of iemand zangkwaliteiten heeft", zegt Margo. "Als

iemand bijvoorbeeld een grote rol als Judas of Jezus moet spelen,

 waarbij er solo moet worden gezongen, dan moeten we wel selecteren." "Na de uitvoering beginnen we met een evaluatie", vult Maria aan. "Zijn er opmerkingen of dingen voor verbeteringen vatbaar? Elk jaar verandert er wel iets. Vorig jaar is de binnenkomst veranderd en werd er een nieuw lied voor de rol van Jezus geïntroduceerd."

 

Opvoering

Het Passiespel wordt in 2017 op 14 april om 19.00 uur gespeeld in de H. Nicolaaskerk aan de Markt in Valkenswaard. De toegang is gratis. Om de kosten te dekken is het na afloop mogelijk een vrijwillige donatie te geven bij de uitgang van de kerk, zodat het Passiespel kan blijven voortbestaan.

 

 Na vijftien jaar is het nog steeds een feest om met de kinderen te werken

Passiespel 2010