HET passiespel, Valkenswaard

Publicaties van 2017

Welkom op deze website

Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal: Ovaal:

Valkenswaard weekblad woensdag 12 april

De Uitstraling, jaargang 7 week 15 2017: Twintig jaar Passiespel.

Toen ik 10 jaar was deed ik voor het eerst mee aan het Passiespel.

Daarna heb ik verschillende rollen gespeeld.

Ook heb ik nog een tijdje muziek mogen maken met mijn keyboard.

Nu, 15 jaar later, ben ik nog steeds betrokken bij het Passiespel en maak ik foto's.

De foto's in dit boekje bijvoorbeeld!

Ik wens jullie heel veel plezier bij de 20e keer van het Passiespel.

Eline Elshof

 

Passiespel 2017

 

Een jubileumjaar! Het vierde lustrum.

 

20 jaar Passiespel in Valkenswaard mag gevierd worden.
Op vrijdag 14 april 2017, Goede Vrijdag, om 19.00 uur bent u welkom in de Nicolaaskerk bij deze jubileum-opvoering.

 

Een passieverhaal gaat natuurlijk over Christus´ lijdensweg.
Over de apostelen, priesters, Pilatus, Herodus. Over het volk, soldaten, over Judas, enz.
Het unieke is dat het spel, in de vorm van een musical, door kinderen tussen de 6 en 15 jaar gespeeld en gezongen wordt.
Dat het in 2017 nog steeds jongeren maar ook de volwassenen boeit.

 

Kinderen en passiespel: gaat dat samen? Is dat niet wat zwaar in deze tijd?
Veel kinderen horen toch niet zo veel meer over religieuze zaken!

 

't Is waar. Kerstmis met veel romantiek en een stalletje onder de dennenboom is gesneden koek. Ook dat mag.

 

Toch krijgt ook het passiespel een kans als het goed gebracht wordt.
Een ervaring van 20 jaar heeft ons dat geleerd.

 

In 1996 namen Karin van Lankveld en Margo van Ooijen het initiatief om het Passiespel op een begrijpelijke en aantrekkelijke manier te schrijven voor kinderen tussen 6 en 15 jaar. Karin creëerde met haar onderwijsachtergrond een tekst die alle kinderen begrijpen.
Margo had ervaring met kinderkoren en wist met eigentijdse liederen de jeugd te boeien.
Een ideale combinatie. Zij wisten de juiste woorden en klanken te vinden.
Begrijpelijke teksten zonder vroom gedoe. Liederen meer van deze tijd.

 

Er zullen best verschillen zijn tussen kinderen van nu en 20 jaar geleden. Maar een goed verhaal in begrijpbare taal en aantrekkelijke muziek blijven kinderen boeien.

 

Ook in vroegere tijden, de jaren '60, 70' was er behoefte aan vernieuwing.
Het - Kumbaya, my Lord - (kom hier naar toe) bv. was vernieuwend, maar als je het jaar in jaar uit zingt, verliest het zijn glans.

 

Margo en Karin zijn erin geslaagd om elk jaar het spel tegen het licht te houden en waar nodig veranderingen aan te brengen. Elk jaar beter.
Daarnaast verstaan zij de kunst om kinderen te motiveren.
Elk kind, groot of klein telt mee. Fijn als er veel talent is, maar ook kinderen die wat minder bedeeld zijn, doen mee.
Geen tv-gedoe met huilende kinderen.
Ik bewonder hun geduld en tact. Ze gunnen kinderen, die na een schoolweek op vrijdagavond komen oefenen en eigenlijk het leren even willen vergeten, ruimte om kind te zijn. Maar houden ook de vinger aan de pols als er ook opgelet moet worden.
Al vóór Kerstmis denken zij aan Goede Vrijdag. Vaak al eerder. Het zit misschien in de genen. Ik heb hen vaak aan het werk gezien bij de vele repetities en bewonder hun geduld en doorzettingsvermogen. Natuurlijk worden zij geholpen door een grote groep van medewerkers. Toen en nu. Zonder deze vrijwilligers zou het spel niet mogelijk zijn.
Maar het meeste werk komt op hun schouders. Zij werken pro Deo. Al 20 jaar lang.
Er is geen voorzitter, geen secretaris. Het regelen van heel veel zaken doen ze tussendoor.
En hun echtgenoten steken de handen uit de mouwen!

 

Gelukkig is er Maria Elshof die de public relations behartigt. Judith Verhappen die als kind al meespeelde en zong, en nu Karin en Margo bij de regie behulpzaam is.
Ook de deskundigen die voor het geluid, het licht, de foto's, de kleding en de make-up zorgen. U zult zien dat ook het decor dit jaar weer is aangepast.
Ook de musici zijn natuurlijk weer present. De toetsenist van het combo, Onno de Jong schreef speciaal voor het vierde lustrum de muziek voor een nieuw slotlied. En dan zijn er natuurlijk ook de kinderen die het best spannend vinden om voor een volle kerk op te treden. Als ze verkleed vóór in de kerk zingen en spelen is het ook voor hen de grote dag waar ze maanden naar toegeleefd hebben. We kunnen ze niet missen. Maar ook niet de ouders, opa's en oma's en andere familieleden of vrienden die er toch maar voor zorgen dat de kinderen in de wintermaanden in de kerk wekelijks kunnen oefenen.

 

Samen vormen we een team dat zorgt dit Passiespel. Deftig gezegd, zorgt voor een cultureel erfgoed. Mogen we dat na 20 succesvolle jaren toch wel zeggen?

 

Het spel is in 1996 voor het eerst opgevoerd in de Antoniuskerk.
Veel oud-parochianen van deze parochie zijn daar, terecht, nog trots op.
De tijden zijn echter veranderd. Toen de parochies in deze regio samengingen en kerken gesloten werden, vond het Passiespel gelukkig een goed onderkomen in de Nicolaaskerk.
Wij dankbaar dat pastoor Felie Spooren en collega's, nadat zij zelf ervaren hadden dat al bijna 20 jaar dit passiespel, gebracht door kinderen en uitgegroeid was tot een markant gebeuren, door moest gaan. Zij verleenden alle medewerking.

 

De verhuizing bracht veel werk met zich mee. Ook de Nicolaaskerk moest wennen aan de inwoning. Maar het gevleugelde woord van Margo en Karin als er bij de repetities blijkt dat er geschaafd moet worden: Het komt allemaal goed!, was ook hier van toepassing.

 

En nu staan we in 2017 voor de 20ste editie.
Daar had ik weer graag aan meegewerkt als verteller maar soms verloopt het leven toch anders dan je zou willen.
Toen eind 2006 Willem van de Vrande, pastoor van de Antoniuskerk en verteller bij het Passiespel, naar Helmond vertrok, werd ik benaderd om de nieuwe verteller te worden.
Als oud-onderwijsman kwam ik nog regelmatig in de basisschool om verhalen te vertellen in de onderbouw. In de bovenbouw geschiedenisverhalen; wat ik als kind meemaakte in de 2e Wereldoorlog; het doorgeven van de spannende bijbelverhalen.
Ik werd dus de nieuwe verteller en besefte al heel gauw dat Karin en Margo voor goede teksten en liederen hadden gezorgd. Hoe er een heel enthousiaste groep van mensen achter de schermen ervoor zorgt dat dit spel elk jaar door kan gaan.
Ik heb 9 jaar lang heel veel hartelijkheid ervaren. De ouderdom, nu 85 jaar, werd geëerd.
Ik hoefde alleen maar verteller te zijn. Niet meer zoals vroeger op school voor allerlei dingen zorgen. Mijn stoel stond klaar en de microfoon erbij.
Tot voor 6 weken dacht ik dat de 20ste editie, mijn 10de optreden zou zijn. Maar toen speelde van het ene op het andere moment het lichaam op. Storing. Onderzoeken wezen uit dat het toch maar beter was om het stokje door te geven, om niet het gevaar te lopen dat het Passiespel plotseling zonder verteller zou komen te zitten. Dat afscheid viel me zwaar. Maar er was een lichtpunt. Al meer dan 50 jaar geleden ontmoette ik op de St.-Janschool in Valkenswaard mijn oud-leerling en later mijn collega, Harrie Gerlings. Ik weet dat hij met hart en ziel voor de jeugd heeft gewerkt en zag in hem een ideale opvolger bij het Passiespel. Hij was bereid mijn taak over te nemen. Erg dapper want hij wordt, zo kort voor de opvoering, toch zomaar voor de leeuwen geworpen.

 

Ik wens hem alle succes toe en hoop van harte dat hij de komende jaren samen met Margo en Karin, en al die anderen die het spel steunen, veel plezier aan het Valkenswaards Passiespel zal beleven.

 

"Het komt allemaal goed!'

 

We zien u graag op vrijdag 14 april 2017, Goede Vrijdag , terug in de Nicolaaskerk.

Het spel begint om 19.00 uur.

 

Oud-verteller passiespel,  Jan Vosters

 

 

 

 

 

 

Na het Passiespel 2017                                                                   door: Jan Vosters

 

2017 een jubileumjaar

 

20 jaar Passiespel.

 

Ook de 20ste editie van het Passiespel was een succes.
Er waren weer veel mooie en ontroerende reacties. Complimenten voor alle kinderen die in een betrekkelijk korte tijd de musical instudeerden en die met veel animo presenteerden. Complimenten aan het adres van Margo van Ooijen en Karin van Lankveld en al de anderen die vóór en achter de schermen ervoor zorgden dat het Passiespel al 20 jaar blijft boeien.
Bedankt voor zoveel waardering! We gaan door.
In de loop van de jaren is heel wat ervaring opgedaan. Telkens wat verbeteringen aangebracht, liederen vernieuwd. Het Passiespel is volwassen geworden.

 

Maar het is een spel gebleven dat gespeeld en gezongen wordt door kinderen in de leeftijd van 6 tot 16 jaar. Sommigen beginnen al als ze 5, 6 jaar zijn. Anderen stromen tussentijds in. Als ze rond de 15, 16 jaar zijn nemen ze afscheid.Een afscheid van een heel gezellige tijd.
Gelukkig zijn er elk jaar ook weer nieuwe gezichten. Vaak vertellen kinderen aan elkaar dat het leuk is om mee te doen. Ze zijn erg enthousiast. De inoefentijd is 16 uur voor de hoofdrolspelers. Anderen kunnen met minder tijd volstaan.
Ouders die het spel kennen, sporen soms hun kind aan om mee te doen.
Het afscheid doet pijn maar vaak houden ze er een echte vriendschap aan over.
Dit jaar namen enkele hoofdrolspelers op een speciale manier afscheid.
Sonja, Michael, Femke en Romy, hadden een dankwoord opgesteld, gericht aan Karin en Margo, en lazen dat na het spel voor. Bijzonder attent van hen! Erg leuk.
Ik hoor vaak van jonge  volwassenen dat ze als kind nog meegedaan hebben aan deze musical. Dat ze diverse rollen gespeeld hebben en dat jaren daarna nog heel goed weten.

 

Laten we eerlijk zijn: we mogen best trots zijn op dit passiespel, ons Passiespel.
Heel uniek omdat kinderen zingen en spelen. Belangrijk is dat elk kind wordt gewaardeerd. Het resultaat is elk jaar vertederend. En als er een fout wordt gemaakt, als er even een stilte valt, als een lied wat minder zuiver is, dan komt er geen negatieve kritiek, maar een glimlach en een aanmoediging.
Ergens las ik: 'Wie stopt met fouten maken, stopt met leren!
Zouden alleen kinderen fouten mogen maken?

 

Hebt u gezien dat ook dit jaar, bescheiden aan de kant, er acht volwassenen waren die als inwoners in originele kleding het koor versterkten?
Ook daar zijn we blij mee en ze mogen nog jaren doorgaan.

 

Dit jaar namen we afscheid van Margot Zwegers die in het combo de fluitiste was.
Zij was diverse jaren betrokken bij ons Passiespel. Margot, bedankt!

 

U weet dat in 1997 Karin van Lankveld en Margo van Ooijen, in samenwerking met de oud-pastoor van de Antoniusparochie Willem van de Vrande, een passiespel ontwikkelden dat bij jongeren én ouderen veel waardering oogstte.
Het geheim: eigentijdse liederen en een heel begrijpelijke tekst. Een gemotiveerde leiding. De gekozen musicalvorm spreekt jong en oud aan. Een volle kerk.
Veel kinderen vóór in de banken. Ze leven volop mee. Ook dit jaar weer.
In het lijdensverhaal komt tegen het einde de passage voor dat Pontius Pilatus, destijds een Romeinse machthebber in het land van de Joden, het door de hogepriesters opgejutte volk vraagt: 'Willen jullie de dood van Jezus?'
'Ja!', schreeuwt het volk luid.
Maar een kind in de voorste banken leeft zo intens mee dat het hard door de kerk roept: 'Nee !!'
Ik heb me afgevraagd hoe de geschiedenis zou zijn verlopen als Pilatus dat toen ook gehoord zou hebben.
Interactie in de kerk is niet zo vanzelfsprekend. Geeft wel aan dat er iets leeft.

 

Dit Passiespel leeft  bij groot en klein. Er zit een climax in het spel. Veel gevoelige momenten, zeker als er ook nog bij gezongen wordt. Zeker het lied dat Judas zingt als hij spijt heeft.
Indrukwekkend ook het eindspel als elk kind een brandende kaars plaatst onder het kruisbeeld dat in het midden van het priesterkoor is geplaatst.
Het lied 
'Neem mij in Uw sterke hand' zorgt voor veel emotie in een doodstille kerk. Het maakt diepe indruk.

 

Een musical kan niet zonder muzikale ondersteuning.
De begeleiding was aanvankelijk in handen van Sjaak van Dijk die jarenlang actief was in de parochie. Een bevlogen musicus die ons helaas te vroeg ontvallen is.
Jammer. Hij werd opgevolgd door o.a. Eline Elshof en andere musici, die met veel animo de jeugd begeleidden. Als fotografe is Eline nu nog steeds actief. Chapeau!
Sinds enkele jaren mogen we een beroep doen op een groep ervaren muzikanten:
Eric Bijnen, Jan de Greef, Jack Heesterbeek, Arianne Jeurissen, Onno de Jong en Margot Zwegers
Zij staan garant voor een vakkundige en gevarieerde ondersteuning.
We zijn er blij mee.
Het nieuwe slotlied dat Onno componeerde oogstte alle waardering.

 

Na het spel was er een luid applaus voor alle kinderen die meegespeeld hadden.
Een waarderend applaus voor Karen en Margo.
Ook voor de nieuwe verteller Harrie Gerlings die zijn vuurdoop uitstekend doorstond.
Voor de musici en al de anderen die voor en achter de schermen gewerkt hebben.

 

Namens de parochie sprak pastoor Felie Spooren een dankwoord uit waarbij niet alleen de kinderen en medewerkers voor hun inzet werden bedankt, maar ook de ouders, opa's, oma's en familieleden.
Hij dankte ook burgemeester Ederveen en de wethouders Mart Wijnen en Egbert Buiter die namens het gemeentebestuur aanwezig waren en nadien hun waardering uitspraken.
Ook leden van de kerkcommissie.
Eveneens een waarderend woord voor de vertegenwoordigers van Passiespel Tegelen, de heer Lex Houba, mevrouw Lisette Paar en de heer Peter Paar. Met hen hebben we na afloop nog uitgebreid gesproken en hun fotomap bekeken.
In Tegelen wordt om de vijf jaar een groots passiespel opgevoerd. In 2020 is de volgende uitvoering. Professioneel van opzet, maar gesteund door wel 400 vrijwilligers. We waren daar enkele malen te gast en diep onder de indruk van dit geweldig evenement. Fijn dat onze 'grote broer' de moeite neemt om ook ons spel te waarderen.

 

Pastoor Felie Spooren overhandigde aan Margo van Ooien en Karin van Lankveld als dank voor hun geweldige inzet voor deze Valkenswaardse traditie, een keurig bloemstuk. Eveneens bloemen en woorden van dank aan Jan Vosters die 9 jaar lang de verteller was bij dit Passiespel.

 

U weet dat ik dit passiespel zeer waardeer. Kinderen presteren het toch maar om het lijdensverhaal uit te beelden. Bij Karin en Margo is de regie in goede handen.
Ze worden gelukkig gesteund door enthousiaste medewerkers die met een blij gezicht hun werk doen. Fijn om met hen samen te werken.

 

Helaas moest ik dit jaar als verteller afhaken, maar collega Harrie Gerlings heeft mij prima opgevolgd. Dat geeft moed voor de toekomst. Ik heb mij wel eens afgevraagd, nu Karin en Margo al 20 jaar lang de regie voeren, wat er moet gebeuren als zij door ziekte genoodzaakt zijn om te stoppen. Wie gaat hen opvolgen?
Het zou jammer zijn als dit culturele evenement zou verdwijnen.
Ons Passiespel is een parel op de kroon van een Valkenswaardse traditie.
Geen zorgen maken? In de spreuk van Karin en Margo blijven geloven: "Alles komt goed!'

 

Ik hoop van harte dat we met allen die het Passiespel dragen, én met alle mensen  die ons spel waarderen, getuigen mogen zijn van het volgend jubileum.
Een feest met een zilveren rand.

 

Ik sluit mij aan bij de woorden van pastoor Felie Spooren:

 

" Ik wens ons Passiespel nog vele jaren toe ! "

 

 

Oud-verteller Jan Vosters

 

In het jubileumboekje staat vermeld:

 

Bedankt!!

 

Het Passiespel doen wij niet alleen.

 

Voor deze 20ste editie kregen wij hulp van:

 

Wie dat zijn? Het zijn er veel.

 

Hun namen staan vermeld in het boekje boven dit artikel.

 

Misschien iets voor u om het volgend jaar ook de handen uit de mouwen te steken ?

 

Maar ook uw belangstelling en waardering doet ons goed.

We gaan door!

 

 

Namens het Passiespel Valkenswaard, bedankt en tot ziens!